Hilafeti haiz olmaları hasebiyle Osmanlı Padişahlarına verilen ünvandır. Haremeyn; Mekke ile Medine'ye denilir. İslam aleminin bu iki şehre hürmet-i mahsusaları sebebiyle ve daha fazla tazim kasdiyle şerif sıfatını da ilave ederek "Haremeyn-iş şerifeyn" denilmiştir. Haremeyn'in Hadimi manasına gelen bu tabir ise ilk evvel Yavuz Sultan Selim hakkında kullanılmış, daha sonra bütün padişahlar hakkında istimal olunmuştur. Yavuz Sultan Selim Han Halep'i fethettiği haftanın ilk cum'a namazını Melik Zahir camiinde eda ederken, hatib hutbede "Malik-ül Haremeyn-iş Şerifeyn" şeklinde adını anar anmaz, Yavuz Selim derhal yerinden kalkarak: "Haremeyn'in maliki olmak ne haddimdir. Ben Haremeyn'in hizmetkarı olmakla iftihar ederim." demek suretiyle tevazu göstermiş ve bu tabir ondan sonra, hutbelerde o suretle söylenmiştir. (Osmanlıca'da yazılışı: hâdim-ül haremeyn-iş şerifeyn)