otomatizm doğrultusunda çalışan gerçeküstücü sanatçıların uyguladığı "sürtme" tekniği. ernst tarafından geliştirilen bu teknikte ahşap, taş ya da dokuma gibi dokulu bir yüzey üstüne yerleştirilen kağıda siyah ya da renkli bir malzeme sürtülerek dokunun kağıda geçmesi sağlanır. böyle elde edilen rastlantısal desenler resimsel tasarımın temelini oluşturur. türkçe'de "sürtme" ya da "ovalama" terimleriyle de karşılanır.
