esassız ne demek?

1. Sağlam bir temele dayanmayan, köksüz, asılsız.
2. Doğru olmayan, yalan

   Bazen bir toplum, olduğu gibi esassız, çok abartılmış, yanlış rivayetlere kapılıp gidiyordu.

   B. Felek

3. Baseless, without a base, without a foundation.

esassızlık

1. Esassız olan şeyin durumu.

esas

1. Bir şeyin özünü oluşturan ana öge, temel.
2. Bir iş veya sözde doğru biçim.
3. Ana, temel olarak alınan, başlıca, asal, esasi.
4. Bk. temel
5. Bk. temellendirim
6. Temel. Kök. Rükün. şart. Hakikat ve mahiyetler.
7. Principal.
8. Fundamental.
9. Basic.
10. Original.

Türetilmiş Kelimeler (bis)