xvı. yy’ın başlarından itibaren italya’da egemenliğini sürdüren maniera caravaggio’nun cavalier d’arpino’nun (giuseppe cesari) yanına girdiği sırada roma’da gücünü yitirmek üzereydi. becerikliliğe yoğun bir zariflik ve virtüözlük arayışının da eklendiği üslup veya maniera, bir avrupa estetiği haline gelmişti. ispanya’da el greco, fransa’da ikinci fontainebleau okulu, flandre’lı ressamlar, prag çevresi, xvı. yy’ın son yirmi yılı içinde doruk noktasına ulaştırılan ve hemen ardından da esinden yoksun kalan bir maniyerizm sundular. işte bu bağlamda carracciler’in (1590’da ıncamminati akademisi’nin kurucuları; kuruluşta doğanın taklit edilmesi, ustalara ve antikçağ’a dönüş göklere çıkarılır) öğrettikleri ve caravaggio’nun resim alanında yarattığı devrim, xvıı. yy başlarında avrupa’da kültürlü sanatseverler tarafından kabul gördü; onların dünyası biçimlerin ve düşüncelerin dışa açıldığı ve dolaşıma girdiği, roma’nın da ressamların zorunlu geçiş yeri olduğu bir dünyaydı.