(Lat. ab: uzaklaştırma gösteren ön ek; omasum: kese) Geviş getiren hayvanların dört gözlü midelerinin, çiğnenmiş besinin tekrar mide suları ile sindirildiği dördüncü gözü. Abomasum, şirden.
Gebe ineklerin, karnında büyüyen yavrunun baskısı nedeniyle abomasumun yani dördüncü midenin normal yerinden kayması, bükülmesi ya da yer değiştirmesi.