tesadüfı ne demek?

1. Rastgele. Tesadüf olarak. Tedbirsiz meydana gelmek suretiyle. (Osmanlıca'da yazılışı: tesadüfî)

tesadüfı öğrenme

1. Bk. rastlantısal öğrenme

tesadüf

1. Yalnız ihtimallere bağlı olduğu düşünülen olayların kesin olmayan, değişebilen sebebi
2. Rastlantı, rast geliş.
3. Bk. rastlantı
4. Rastgelme. Bir şey kendiliğinden olma. Tedbirsiz meydana gelme. (Bak: Delil-i inayet)
5. Flukey.
6. Coincidence.
7. Incidence.
8. Fortuity.
9. Chance.
10. Encounter.

Türetilmiş Kelimeler (bis)