müstahfız ne demek?

1. Yeniçerilik zamanında kale, hisar ve yurdu koruyan timarlı asker.
2. Yeniçeriler kaldırıldıktan sonra kırk yaşını aşmış kimselerin, yedek asker hizmetlerinden sonra gelen dört yıllık askerlik süresi.
3. Tar: Yeniçeriliğin kaldırılmasından evvel, kale, hisar ve memleket muhafazasında bulunan kimseler hakkında kullanılan bir tabirdi. İlk zamanlardaki müstahfızlık, daim hizmet halinde olduğu için kendilerine timar verilirdi. Sonraki müstahfızlık ise, harp gibi lüzum görüldüğü zaman askerlik hizmetine çağrıldığı için bu gibilere yalnız hizmete çağırıldıkları zaman, diğer askeri efrad gibi, maaş ve tayin verilirdi.

müstahfaz

1. (C.: Müstahfazin) (Hıfz. dan) Koruyan, hıfzeden, muhafaza eden.

müstahfazın

1. (Müstahfaz. C.) Müstahfazlar. (Osmanlıca'da yazılışı: müstahfazîn)

Türetilmiş Kelimeler (bis)