mütemekkin ne demek?

1. Yerleşik.
2. (Mekan. dan) Yerleşen, Mekanlanan, temekkün eden. İkamet eden, sakin olan.

müteme

1. İkiz doğma. (Osmanlıca'da yazılışı: müt'eme)

mütemeddih

1. (C.: Mütemeddihin) (Medh. den) Kendini medhedip öven. Temeddüh eden, övünen.

Türetilmiş Kelimeler (bis)